Kaküllerimin ahenkle dans ettiği yaşlarımdan kucağında renkli bir top olan tavşanımla pembe olan pırasa saçlarını şekle sokmaya çalıştığım bebeğimi anımsıyorum. Atlıkarıncalarsa ezberimde yer etmiştir. Bir elimde elma şekerim diğerinde sımsıkı tuttuğum jeton ile atlara koştururdum. Lakin atlara değil, kendi atıma. Gördüğü en büyük ata veya gözüne kestirdiği en vahşi gözüken kaplana sarılan yaşıtlarımın aksine mülayim beyaz bir atı benimsedim. Eyerinde ufak ufak elmaslar, hafiften parlayan renkli taşlar vardı. Başlarda düşmemek için üstüne tam oturmuşum ama git gel alıştıktan sonra; bir gün atımın yanında ayakta durmuşum sadece. Bin demişler "Canı acıyordur. Ağırım ben." demişim. Pamuk şekerimden bir kez koparması için ne çok dil dökmüşüm dünya güzeli atıma. Tahmin edersiniz tepkisini. Ama kızamazdım, alışmışım dönen tahtanın üzerinde birlikte oluşumuza. En sevdiğim şeydi kafasını okşarken canım benim dediğim atım. Sürekli el salladığım teyzemle de tanıştırmıştım. Bir gün ,hiç unutmam, yine koşuyorum benim beyaza doğru. Bir baktım başka bir çocuk. O yaştaki bir bana anlatamazdınız onun sadece çocukların bineceği bir oyuncak olduğunu. Nitekim hala anlatamazsınız; o zamanki yaşımın belki on katıyımdır ama hala saçlarını okşayasım gelir atımın. Büyümeyi kaldıramadı mı bünyem veya büyüyen sadece bünyem miydi bilmiyorum. Şimdi atıma binmeme izin vermiyorlar, yaşımız tutmuyormuş.
Hala ellerimde başkasının ıslak mendille temizlemesini beklediğim kestane şekerinden bulaşan çikolata izleri var gibi. Hala alışıyorum. Beyaz atım gibi olmasa da insanlar ,o söz vermezdi, çabucak alıveriyorum hayatıma. İnanıyorum başka bir çocuğun oyuncağı olmayacağına. Kabullenmişim dönen tahta parçası üzerinde başını okşadığımı. Kötüsü; kabullenmiştim dönen dünyanın üzerinde başını okşadığımı. Dünyanın üzerinde birlikte dönerim sanmışım.
Beyaz kızıma kızmıyorum artık: başka çocukları atamadı sırtından diye. Fakat herkesi de affedemiyorum pamuk şekerim. Alışıyorum ben. Alıştığımdan affedemiyorum.
Hayatıma tüm jetonları aynı anda atıyorum ki bir başıma dönebileyim.
Yoksa gidene boynumuz kıldan incedir. Değil mi güzel atım?
Kestanenin ucundan ısır bari.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder